Mit

เลือดเจิมลานไอซ์...

posted on 02 Mar 2007 16:18 by ohmu  in Mit
คือ เมื่อวานเราไปเล่นไอซ์กะมิตมา

จริงๆกะจะไปเล่นกันวันนี้ แต่เมื่อวานช่วงบ่ายมันว่างไง ก็เลยไปเล่นกัน 2 คน ถือเปนเฟิร์สเดตเลยนะนั่น แอบดีจัยยย >.<

ทีนี้ ด้วยความงกของเค้า็+เราด้วยแหละ คือไม่ไปกินข้าวกลางวัน เราซื้อแค่แซนวิชกินกะนมกล่อง แค่นั้นแล้วก็เข้าไปเล่น ตอนบ่ายกว่าๆ ด้วยความที่กลัวว่าถ้าเข้าช้ามันจะไม่คุ้ม -*-

(ค่าเข้าวันธรรมดานร. 150 ตั้งแต่ 11 โมงถึง 5 โมงเยน ทีนี้เรามีบัตรลด 50 เปอร์เซน 2ใบมันก็เลยยิ่งถูก แต่ก็เพื่อความคุ้ม ต้องรีบเข้าใช่มั้ยล่ะ)

มิตเค้าเคยเล่นไอซ์มา 2 ครั้งแล้ว ถึงจะไม่เรียกได้ว่าเก่งแต่ก็ไม่ล้มง่ายๆอ่ะ ทรงตัวแจ่มมาก ขนาดมีเราผู้ซึ่งเ้ล่นไม่เป็นและหัวช้าเกาะอยู่ด้วยเค้ายังไม่ล้มซักครั้ง

จริงๆวิธีที่เราเล่นมันค่อนข้างเสี่ยงต่อการล้มคู่สูง เพราะเราจะจับมือกันไว้เกืิอบตลอด (ฟังดูดีใช่มั้ยล่ะ >.< ) ถึงแม้เราจะล้ม 2 - 3 ครั้งตอนที่จับมือกะเค้าแต่เค้าก็เคยไม่ล้ม(เก่งเนอะ แฟนใครเนี่ย หุหุ ^^ ส่วนตอนที่เราพยายามเล่นเองก็ล้มไป 3- 4 ครั้ง -*- )

เราใช้เวลาเล่นนานมากในการจับมือเล่นอยู่กะเค้า เหอๆ มันมีจุดประสงค์แอบแฝงอ่ะนะ คือเวลาเล่นไอซ์โดยมีเค้าอยู่ด้วยเนี่ย เปนอะไรที่ รู้สึกดีมั่กๆ มันสนุก สงบ สบาย (ยกเว้นตอนที่เราสะดุดหัวจะทิ่มอ่ะนะ - - ) ถ้าเราเล่นเองเปนเมื่อไรก็จาอดจับมือใช่ป่ะล่ะ (เลวเจงๆ -*- )

แต่ช่วงเวลาที่มีความสุข มักจะผ่านไปเร็ว ตามสูตรเป๊ะ

คือ ตอนนั้น เราถามเค้าว่าเบื่อยัง เค้าก็บอก ไม่นิ่ เราก็เลยเล่้นไปอีกซักพัก แล้วก็บอกเค้าว่าเบื่อแล้ว เด๋วไปรอข้างนอกนะ เค้าก็บอกเราว่า ขออีก 3 รอบ เราก็ไม่ได้คิดไร กะลังจะลากเก้าอี้มานั่งดูเค้าเล่น พอหันไปอีกที เค้าลงไปนั่งอยู่ที่ลานน้ำแข็ง ตอนนั้นเราก็ตกใจพอควรแหละ แต่ก็ไม่ได้คิดไรมาก ถึงจะเล่นเก่งแต่มันก็ต้องมีล้มกันบ้างใช่มั้ยล่ะ

ทีนี้ ก็มีคน 2 คน ดึงมือเค้าขึ้นแล้วพยุงออกมาจากลาน ระหว่างทางหน้าทั้งคู่เครียดโคด เราเริ่มช็อก เค้าหน้าซีดแล้วเลือดก็ค่อยๆไหลจากข้างคิ้วซ้าย ไหลผ่านปาก ลงมาเปื้อนเสื้อ แผลใหญ่พอสมควรสังเกตได้จากปริมาณเลือด

วินาทีนั้นเราแทบร้องไห้อ่ะ คือแบบ มันบรรยายไม่ถูกจริงๆ เหมือนเพิ่งแยกกันเมื่อกี้นี้ เค้าเล่นไปยังไม่ถึงครึ่งรอบหัวแตกซะงั้น ถ้าเราไม่เบื่ออกมาก่อนก็คงไม่เกิดอะไรแบบนี้ ช็อกมากจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าตัวเองใส่รองเท้าเสก็ตอยู่เราจะวิ่งเข้าไปหาแล้ว แต่คิดๆดูถ้าเราวิ่งเข้าไปในลานตอนนี้ หัวคงแตกด้วยอีกคน แค่เดินยังไม่ค่อยคล่องเลย

พอคนพยุงเค้าออกมาจะลานได้ทางพี่ๆที่ไอซ์ก็พาเค้าไปปฐมพยาบาลที่ห้องล็อกเกอร์ ตอนแรกบอกว่าจะมีรถพยายาบาลมา แต่ปรากฏต้องนั่งแท็กซี่ไปโรงบาลพระรามเก้่าแทน พี่เค้าออกค่าแท็กซี่ให้ ก็ยังโอเควะ

ตอนอยู่ในรถพี่เค้าบอกว่านี่เปนเคสแรกเลยนะเนี่ย เพิ่งเปิดวันนี้วันแรกก็เจอเลย จริงๆแล้วมันจะต้องมีโรงบาลอยู่ประจำที่ลานเลยแต่พอดีวันนี้เค้ายังไม่มา อีกซัก 2-3 วันถึงจะมา พอเราได้ยินอย่างนั้น แทบคลั่ง แมร่ง เปิดให้ใช้ได้ไงวะด้านความปลอดภัยยังไม่พร้อม ไม่อยากจะด่า ถ้าแฟนกุเป็นอะไรขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ แล้วเราจะสู้หน้าแม่เค้าได้มั้ย ลูกชายคนเดียวเลยนะเฮ้ย

เฺฮ้อ แต่ก็เห็นใจเค้าเหมือนกัน ใครจะไปคิดว่าจะเจอตั้งแต่วันแรก

พอถึงโรงบาล เรื่องมันก็อีกยาวววววววว สรุปก็คือ แผลยาว 1 นิ้วโดนเย็บ 10 เข็ม แม่เค้า เพื่อนแม่เค้า ยายเค้า รู้จักเราแล้ว -*- เปนการเริ่มต้นทำความรู้จักได้แย่มาก เศร้าเลย

สุดท้ายก็คือ เราก็ยังคงรู้สึกผิดที่พาเค้าไปเจ็บตัว ถึงเค้าจะ็บอกว่ามันไม่ใช่ความผิดของเราเพราะ 3 รอบสุดท้ายเค้าจะเล่นเองก็เถอะ

อืม คงใช้เวลาอีกซักพักกว่าเราจะหายรู้สึกผิด แต่ก็อย่ากังวลไปนะมิต เราก็เป็นอย่างนี้แหละ เรื่องนี้มันก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน มันทำให้เรารู้ว่า จริงๆแล้ว เค้าสำคัญกับเรามากแค่ไหน

ประโยคสุดท้ายนี่เน่าเจงๆ ไม่ไหวๆ เฮ้อ...


สุดยอดจริงๆ

posted on 17 Jan 2007 17:56 by ohmu  in Mit

คือ วันนี้ผุชายคนที่เรียนรด. ม.4 ร.ร.เราต้องไปซ้อมเดินอะไรซักอย่างที่องครักษ์ เพื่อจะไปเดินจริงๆวันศุกร์ ซึ่ง มิต(นามสมมุติ....-*- เขียนกี่ทีก็ขำแฮะ) เค้าไม่ชอบการเรียนรด.หรือความลำบากใดๆทั้งสิ้น

ซึ่งแทนที่จะไม่มาร.ร.ในวันนี้เหมือนคนที่ตั้งใจจะโดดทั่วไป เค้าดันมา ทำไมไม่รู้ -*- แล้วเค้าก็เซล์ฟโคด นั่งอยู่ในห้องซึ่งมีผุชาย 2 คน อีกคนเค้าไม่ได้เรียนรด.

ทีนี้ เนื่องจากพวกผุชายไม่อยู่ อาจารย์ในแต่ละวิชาก็ไม่ได้สอนไรมาก (ยกเว้นวิทย์)

แต่แล้วเรื่องสุดแสนจะน่าสะพรึงกลัวก็ได้เกิดขึ้น เมื่อเราชะโงกหน้าไปมองห้องของมิต แล้วมีคนในห้องเห็นเข้า ซักพักคนในห้องก็กวักมือเรียกเรา เราก็กลัว วิ่งเข้าห้องตัวเองไป

ซักพักก็ออกมามองอีก(มันไม่มีอะไรทำนิ่) เพื่อนเราก็เดินออกมานอกห้อง บอกเราว่า "อ.(ที่เป็นประจำชั้นของมิต)เรียกให้แกไปหาอ่ะ" เราก็ช็อกสิ เรื่องอะไรใครจะเข้าไป เราก็บอกเพื่อนว่า ให้บอกอ.เค้าว่าเราป่วย -*-

อืม พอเรามาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนก็เชียร์ให้ไปหาเลย ส่วนเราคิดว่า ถ้าเราไม่ไปวันนี้เค้าก็อาจจะเรียกเราไปอีกตอนที่คนเยอะกว่านี้ก็ได้ เพราะฉะนั้น.............

เราก็เลยไป ซึ่งตอนนี้มานึกๆดูแล้ว ไม่น่าเลยว่ะ

พอเราเข้าไปก็ไปไหว้อ.เค้า นั่งคุกเข่ากะพื้น (ลำดับเวลาน่าจะผิดไปบ้าง)

อ. - เธอชื่ออะไร

เรา - ........(ชื่อจริง)ค่ะ

อ. - แล้วแฟนชื่ออะไร

เรา - .........................(ช็อก)..............................

อ. - เร็วสิ แฟนเธอชื่ออะไร

เรา - .........................เอ่อ...............................

เพื่อนๆในห้อง - อ.อย่าไปแกล้งมัน มันจะร้องไห้แล้ว

อ. -แฟนชื่ออะไร

มิต - อ. อย่าไปแกล้งเค้า

เพื่อนๆในห้อง - โหย ปกป้องๆ

เรา - อ.ถาม(เพื่อนที่ไปเรียกเราเข้ามา)สิคะ

อ. - แฟนเธอไม่ใช่แฟน(เพื่อนที่ไปเรียกเราเข้ามา)

เรา - ...อ่ะ............................................................(ชื่อจริงมิต)ค่ะ

อ. - เธอคิดดีแล้วหรอ ใครจีบใครก่อน

เรา - .........................(ช็อก)..............................

เพื่อนที่เรียกเราเข้ามา - อ.ถามเค้าเหมือนซักลูกสะใภ้เลย

อ. - (ยิ้มๆ) เธอแน่ใจแล้วหรอ มันออกจะติงต๊องขนาดนี้ ลองไปคิดดูใหม่ดีดีกว่านะ

เรา - .............................................จะพยายามลองคิดดูใหม่ค่ะ

อ. - อ่ะ ไปได้ๆ

เรา - (ไหว้อ.แล้วรีบเดินออกจากห้อง)

เป็นประสบการณ์ที่ชั่วชีวิตนี้จะไม่มีวันลืมเลย....ให้ตายเถอะ ก่อนหน้านี้ก็ดังไปทีนึงแระ เพราะไอ้เพื่อนคนที่เรียกเราเข้าห้อง คราวนี้ก็เพราะมันอีกแระ -*-

เชื่อเลยชีวิต

เค้า ขอโทษนะ

posted on 16 Jan 2007 19:27 by ohmu  in Mit

จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงไรหรอก

แต่คือ นั่นแหละ

เข้าใจใช่ป่ะ -*-

ก็ เรื่องของเรื่องคือเราอยากอยู่ด้วยนานๆอ่ะ แต่เราก็ไม่ได้คำนึงถึงความสมัครใจของมิต(นามสมมุติ 5555+ -*- ตลกอ่ะ)ซักเท่าไร

ยังไงดีล่ะ จริงๆวันนี้โอมไม่น่าลากมิตไปห้องสมุดเลย เวลาก็น้อยเดินก็ ไม่ไกลมาก แต่มิตก็ไม่อยากไปใช่ป่ะล่ะ แต่ไปเพราะตามใจเรา

ไม่น่าเลยเนอะ แย่ว่ะ

แต่ก็ไม่รู้จะทำไงอ่ะ อยากอยู่ด้วยนานๆนิ่

จะให้ทำไงอ่ะ

อ่อ มีอีกเรื่อง ไม่รู้จะจัดเวลายังไงดีอ่ะคือ เราเองไม่ได้อยากจะทิ้งเพื่อน หรือถูกเพื่อนทิ้งนะแต่คือ ช่วงนี้มัน เพิ่งเลื่อนขั้นอ่ะ เข้าใจป่ะ มันแบบอยากเจอทุกๆ 2 วิ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาให้เพื่อนๆ

(จริงๆก่อนหน้านี้ก็ห่างเหินกันอยู่แล้ว) ต้องขอโทษด้วย ที่ปากไม่ดีหรือทำไรไม่ดีลงไป แต่ยังไงเราก็รักเพื่อนๆทุกคนนะ อย่าเพิ่งทิ้งเราไปล่ะ

คิดว่าผ่านไปซักพักคงจะดีเอง วันนี้ก็คุยกะพี่เต๋อล์เรื่องนี้ พี่เค้าบอกว่า มีแฟนก็เหนื่อยอย่างนี้แหละน้อง (แต่เราก็มีความสุขนะ ^^)

ประมาณนั้น

นับวันยิ่งอัพไร้สาระแฮะ -*-