oHMu

When Harry Met Sally

directed by Rob Reiner / written by Nora Ephron

วันก่อนได้ดูหนังเรื่องนี้เป็นรอบที่ 5 ได้ ในเคเบิ้ลที่บ้าน

ดูกี่รอบก็ยังสนุกเหมือนเดิม ตลก น่ารัก ทำให้ยิ้มได้ตลอดเรื่องเลย

สมัยที่หนังเรื่องนี้เข้าโรง(เรายังไม่เกิด ขอบคุณข้อมูลจากวิกี)ใช้ชื่อไทยว่า เมื่อสมชายพบสมหญิง

เนื้อเรื่องก็ง่ายมากคนๆ หนึ่งไปเจอกับคนอีกคนหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้สนุกคือลักษณะนิสัยของตัวละคร บทพูด และการแสดงของสองตัวเอก

ไม่รู้จะพูดยังไง คือเราชอบเรื่องนี้มาก 5555

อยากจะเจอแฮรี่บ้างจัง >.< 

ฉากเด็ดของเรื่อง I'll have what she's having!

http://www.youtube.com/watch?v=trvzYrmKae4 

เพลงประกอบเรื่องนี้ก็เพราะ เราชอบ lets call the whole thing off กับ  It had to be you มากๆ เลย

นางไม้ : เป็นเอก  รัตนเรือง

เราไปดูที่เซ็นทรัลเวิร์ด เพราะเพื่อนบอกว่าเป็นเวอร์ชั่นเดียวกับคานส์ มารู้ทีหลังว่าเวอร์ชั่นปกติต่างกันแค่ความยาวของซีนบางซีนเท่านั้น

ช่วงแรกเป็นลองเทคถ่ายในป่า ซึ่งการเคลื่อนกล้องก็ดูน่าสนใจดี ทำให้เราอินกับป่าได้เล็กน้อยถึงปานกลาง แต่หลังจากนั้นพอมีฉากในป่าเราก็เฉยๆ ไม่รู้ทำไม

อารมณ์ของเรื่องคล้ายๆ พลอยมากกว่าลาสไลฟ์ (ซึ่งเราชอบลาสไลฟ์มากกว่าพลอย)

ส่วนกิ๊ปซี่เล่นเก่งแล้วก็ทรงผมนี่งามมาก ถึงขนาดอยาไปตัดตามเลยทีเดียว แต่ถ้าเราทำมันคงไม่ใช่กิ๊ปซี่ คงเป็นอย่างอื่น -*-

ก่อนเข้าไปดูเราแอบกลัวว่าจะดูไม่รู้เรื่องหรือหลับ แต่พอดูจบก็โอเคนะ ดูรู้เรื่อง ไม่หลับ แต่ถ้าถามว่าชอบมั้ยคงบอกว่า เฉยๆ

มีบางซีนที่เราสงสัยว่าใส่ไปทำไม หรือไม่ก็สงสัยการกระทำของตัวละคร แต่เราว่ามันค่อนข้างเป็นเรื่องปกติที่จะสงสัยหนังของผู้กำกับคนนี้ ความสงสัยก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เราอยากดูหนังของเขา อย่างน้อยก็มีความแตกต่างจากหนังไทยเรื่องอื่นๆ อยู่บ้าง

ถ้าเขาทำหนังเรื่องใหม่ก็จะไปดู :)

-----------------------------------------------

Babel : กำกับโดย Alejandro González Iñárritu เขียนบทโดย Guillermo Arriaga

เพิ่งได้ดูในเคเบิ้ลวันเดียวกับที่ดูนางไม้

โดยรวมเราไม่ชอบเรื่องนี้เลย มันเหมือนหนังสั้น 3-4 เรื่องที่เอามาตัดสลับกันทำไมไม่รู้ เราไม่เข้าใจ เนื้อหาในแต่ละเรื่องก็น่าสนใจดีแต่เราว่ามันลงลึกได้มากกว่านี้ถ้ามีเวลา

เฮ้อ แต่ทั้งหมดก็เป็นความคิดเห็นส่วนตัวนะ ใครที่ยังไม่ได้ดูก็ลองหามาดูได้ อาจจะชอบก็ได้นะ

-----------------------------------------------

Moon : Duncan Jones

เราอ่านไบโอฉบับเดือนมิถุนายนแล้วอยากดูเรื่องนี้อย่างแรง เพราะเค้าบอกว่าเป็น Cast Away บนดวงจันทร์

ลองดูตัวอย่างได้ http://www.sonypictures.com/classics/moon/trailer.html

วันนี้เราเดินผ่านลิโด้และหลอนตัวเองไปว่าโปสเตอร์ Home คือเรื่อง Moon แล้วก็รู้สึกแย่กับตัวเองมากที่ไม่ได้ตามข่าวและปล่อยให้เรื่องนี้เข้าไปตั้งนานแล้วเพิ่งรู้ -*-

เกือบจะชวนเพื่อนไปดูผิดเรื่องแล้วมั้ยล่ะ ดีนะที่วันนี้กินซิสเลอร์เข้าไปและง่วงเกินกว่าจะดูหนังได้

-----------------------------------------------

เอ้อ อัพยาวจัง ภูมิใจๆ 5555

ตอนนี้เผื่อเพื่อนคนไหนยังไม่รู้ เราอยู่นิเทศ จุฬานะ ตอนนี้หมดห้องเชียร์แล้ว เหลือไปรับน้องที่ระยองเสาร์-อาทิตย์หน้า เรา(ก็คิด)ว่าหมดช่วงรับน้องแล้ว เพราะฉะนั้นหลังมิดเทอมก็(น่าจะ)ว่างนะ ชวนไปกินข้าวอะไรงี้ได้ (แต่ก็ต้องทำละครนเทศว่ะ... ตกลงจะว่างมั้ยเนี่ยยยย หลักๆ เราทำฝ่ายแสงซะด้วยถ้าช่วงละครเข้าหอก็ไม่ว่างนะจ้ะ) ไงๆ โทรมาก่อนๆ

คิดถึงเพื่อนๆ

จุ๊บุจุ๊บุ

edit @ 5 Jul 2009 21:18:39 by oHMu Cze#46

ในที่สุดก็ได้ดู >.< ดีใจจัง

เราเฝ้าทวงพี่ไพราซี่แถวบ้านถึงหนังเรื่องนี้นานละ บอกพี่ว่าหนังใหม่ของผกก. Nobody knows ไง แต่พี่ก็บอกยังไม่มีน้อง ยังไม่มี  

พอวันนี้ไปถามเค้าก็บอกเหมือนเดิม แต่ก็ลองค้นกระเป๋าเค้าดู แล้วก็เจอ - -

คือจริงๆ เค้ามีแผ่นหนังเรื่องนี้ 2 อาทิตย์มาแล้ว แต่แบบเค้าลืมชื่อผกก.ไง 

เอ่อม...

-------------------------------------------------------------- 

Still walking [Aruitemo Aruitemo]

By: Hirokazu Koreeda 

ก่อนจะดูเราก็นึกว่าจะได้ดูหนังเดินทน อะไรทำนองนั้น เพราะดูจากชื่อเรื่องอะไรเดินๆ

ทีนี้พอดูๆไป ไม่ใช่แฮะ เดินกันไม่เยอะขนาดนั้น คือถ้าเป็นหนังเดินทนเราแอบกลัวหลับเล็กๆเหมือนกัน = = หนังเดินๆเนี่ย ยิ่งเดินคนเดียวเรายิ่งกลัว เคยดู Alice in wonderland หนัง Chile นางเอกเดินคนเดียว โอ้โห แม่เจ้า เราว่าเราแน่แล้วนะ ดูเรื่องนี้ไม่ไหว - - หลับ

เท่าที่เราเคยดูหนังของผกก.คนนี้นะ (After life กะ Nobody knows กะ เรื่องนี้) เราว่าเรื่องนี้ฟอร์มดีที่สุดเลย เรื่องอื่นเราก็ชอบนะ แต่เรื่องนี้มันทำให้เราอินได้เยอะที่สุด

เรื่องย่อก็ประมาณว่า ครอบครัวหนึ่งมารวมตัวกันในวันครบรอบ 15 ปีการตายของลูกชายคนโต..

(รู้แค่นี้แหละ พอแล้ว ที่เหลือไปดูเองนะจ๊ะ) 

หนังดำเนินเรื่องโดยค่อยๆ เผยวิถีชีวิตครอบครัวนี้อย่างช้าๆ เราจะค่อยๆ รู้จักครอบครัวนี้ เหมือนเป็นผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ไม่ใกล้จนรู้สึกอึดอัด แต่ก็ไม่ไกลจนรู้สึกห่างเหิน ตอนแรกๆ เราไม่ค่อยอินกับพระเอก(ลูกชายคนเล็กของบ้าน) แต่พอหนังดำเนินไปเรื่อยๆ มันเหมือนค่อยๆ รู้จักกัน

หนังเรื่องนี้ใส่ใจกับทุกรายละเอียดมากๆ ระดับว่ามีแปรงสีฟันใหม่กี่อัน ทำไมถึงมีจำนวนเท่านั้น ทำไมแม่ถึงซื้อชุดนอนใหม่ให้ มันคือความละเอียดในระดับครอบครัวจริงๆ บางบทสนทนาอาจดูเหมือนน่าเบื่อ งี่เง่า ไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นเลย แต่มันแฝงด้วยความหมาย ความรู้สึกที่ "ครอบครัว" มากๆ

ปีที่แล้วเราไปอยู่กับโฮสแฟมิลี่ เค้าดีกับเรามาก แต่ก็ไม่ใช่ครอบครัวอยู่ดี

พอเรากลับมาจากเชคเรารู้เลยว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็คือ ครอบครัว พ่อกับแม่เนี่ย ประเสริฐหาที่เปรียบไม่ได้จริงๆ (ส่วนน้อง... เกลียดมัน แต่ไงๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า อยากจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกว่านี้กับมัน เลือดไงก็ข้นกว่าน้ำ)

ส่วนเรื่องคนตายยังอยู่ในใจคนเป็น สื่ออยู่ในทุกอณูของหนัง เหมือนอยู่ในตัวละครทุกตัว

เราเชื่อว่าพอคนที่เรารู้จักตายไป เค้าจะยังคงมีอิทธิพลกับจิตใจเราอยู่ไม่มากก็น้อย

-------------------------------------------------------------- 

พอเราดูจบก็พลิกไปอ่านหลัง DVD เค้าบอกว่าเรื่องนี้เป็นแนว Comedy/Drama >> มัน Comedy ยังไงวะ - -

เราดูแล้วปวดร้าวลึกๆ ในใจ มันก็มีขำบ้างแหละ ตามประสาครอบครัว แต่มันก็ไม่ได้เยอะขนาดที่จะบอกคนอื่นได้ว่า Comedy

มันร้าวลึกๆ คล้ายๆ Tokyo Sonata แต่เรื่องนี้เรียบง่ายกว่านั้น แล้วก็ไม่ได้มีเหตุการณ์ประหลาดๆ โผล่มาให้ตื่นเต้นด้วย

มันเป็นเรื่องที่สุขบ้าง ทุกข์บ้าง เรื่องที่เกิดขึ้นใน "ครอบครัว"

เราไม่ค่อยแน่ใจว่าคนอื่นจะชอบมั้ย คนทั่วๆไปอาจจะไม่ชอบ... 

แต่เราว่าคนที่อินกะ "ครอบครัว" เนี่ย ต้องชอบแน่ๆ ละก็คนที่ชอบหนังของโคเระเอะดะ ไม่ผิดหวังแน่นอน ส่วนคนที่ไม่ได้อินกะครอบครัวอะไรขนาดนั้น ละก็ไม่เคยดูหนังของโคเระเอะดะ เราก็ยังแนะนำหนังเรื่องนี้นะ 

ลองดูๆ

แล้วมาคุยกัน :-) 

P.s. หนังเรื่องนี้ได้รางวัลเยอะพอดูเลยนะ เข้ามาดูได้ที่นี่

edit @ 18 Mar 2009 23:40:34 by oHMu Cze#46