oHMu

ในที่สุดก็ได้ดู >.< ดีใจจัง

เราเฝ้าทวงพี่ไพราซี่แถวบ้านถึงหนังเรื่องนี้นานละ บอกพี่ว่าหนังใหม่ของผกก. Nobody knows ไง แต่พี่ก็บอกยังไม่มีน้อง ยังไม่มี  

พอวันนี้ไปถามเค้าก็บอกเหมือนเดิม แต่ก็ลองค้นกระเป๋าเค้าดู แล้วก็เจอ - -

คือจริงๆ เค้ามีแผ่นหนังเรื่องนี้ 2 อาทิตย์มาแล้ว แต่แบบเค้าลืมชื่อผกก.ไง 

เอ่อม...

-------------------------------------------------------------- 

Still walking [Aruitemo Aruitemo]

By: Hirokazu Koreeda 

ก่อนจะดูเราก็นึกว่าจะได้ดูหนังเดินทน อะไรทำนองนั้น เพราะดูจากชื่อเรื่องอะไรเดินๆ

ทีนี้พอดูๆไป ไม่ใช่แฮะ เดินกันไม่เยอะขนาดนั้น คือถ้าเป็นหนังเดินทนเราแอบกลัวหลับเล็กๆเหมือนกัน = = หนังเดินๆเนี่ย ยิ่งเดินคนเดียวเรายิ่งกลัว เคยดู Alice in wonderland หนัง Chile นางเอกเดินคนเดียว โอ้โห แม่เจ้า เราว่าเราแน่แล้วนะ ดูเรื่องนี้ไม่ไหว - - หลับ

เท่าที่เราเคยดูหนังของผกก.คนนี้นะ (After life กะ Nobody knows กะ เรื่องนี้) เราว่าเรื่องนี้ฟอร์มดีที่สุดเลย เรื่องอื่นเราก็ชอบนะ แต่เรื่องนี้มันทำให้เราอินได้เยอะที่สุด

เรื่องย่อก็ประมาณว่า ครอบครัวหนึ่งมารวมตัวกันในวันครบรอบ 15 ปีการตายของลูกชายคนโต..

(รู้แค่นี้แหละ พอแล้ว ที่เหลือไปดูเองนะจ๊ะ) 

หนังดำเนินเรื่องโดยค่อยๆ เผยวิถีชีวิตครอบครัวนี้อย่างช้าๆ เราจะค่อยๆ รู้จักครอบครัวนี้ เหมือนเป็นผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ไม่ใกล้จนรู้สึกอึดอัด แต่ก็ไม่ไกลจนรู้สึกห่างเหิน ตอนแรกๆ เราไม่ค่อยอินกับพระเอก(ลูกชายคนเล็กของบ้าน) แต่พอหนังดำเนินไปเรื่อยๆ มันเหมือนค่อยๆ รู้จักกัน

หนังเรื่องนี้ใส่ใจกับทุกรายละเอียดมากๆ ระดับว่ามีแปรงสีฟันใหม่กี่อัน ทำไมถึงมีจำนวนเท่านั้น ทำไมแม่ถึงซื้อชุดนอนใหม่ให้ มันคือความละเอียดในระดับครอบครัวจริงๆ บางบทสนทนาอาจดูเหมือนน่าเบื่อ งี่เง่า ไม่เห็นจะน่าตื่นเต้นเลย แต่มันแฝงด้วยความหมาย ความรู้สึกที่ "ครอบครัว" มากๆ

ปีที่แล้วเราไปอยู่กับโฮสแฟมิลี่ เค้าดีกับเรามาก แต่ก็ไม่ใช่ครอบครัวอยู่ดี

พอเรากลับมาจากเชคเรารู้เลยว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตก็คือ ครอบครัว พ่อกับแม่เนี่ย ประเสริฐหาที่เปรียบไม่ได้จริงๆ (ส่วนน้อง... เกลียดมัน แต่ไงๆ ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า อยากจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกว่านี้กับมัน เลือดไงก็ข้นกว่าน้ำ)

ส่วนเรื่องคนตายยังอยู่ในใจคนเป็น สื่ออยู่ในทุกอณูของหนัง เหมือนอยู่ในตัวละครทุกตัว

เราเชื่อว่าพอคนที่เรารู้จักตายไป เค้าจะยังคงมีอิทธิพลกับจิตใจเราอยู่ไม่มากก็น้อย

-------------------------------------------------------------- 

พอเราดูจบก็พลิกไปอ่านหลัง DVD เค้าบอกว่าเรื่องนี้เป็นแนว Comedy/Drama >> มัน Comedy ยังไงวะ - -

เราดูแล้วปวดร้าวลึกๆ ในใจ มันก็มีขำบ้างแหละ ตามประสาครอบครัว แต่มันก็ไม่ได้เยอะขนาดที่จะบอกคนอื่นได้ว่า Comedy

มันร้าวลึกๆ คล้ายๆ Tokyo Sonata แต่เรื่องนี้เรียบง่ายกว่านั้น แล้วก็ไม่ได้มีเหตุการณ์ประหลาดๆ โผล่มาให้ตื่นเต้นด้วย

มันเป็นเรื่องที่สุขบ้าง ทุกข์บ้าง เรื่องที่เกิดขึ้นใน "ครอบครัว"

เราไม่ค่อยแน่ใจว่าคนอื่นจะชอบมั้ย คนทั่วๆไปอาจจะไม่ชอบ... 

แต่เราว่าคนที่อินกะ "ครอบครัว" เนี่ย ต้องชอบแน่ๆ ละก็คนที่ชอบหนังของโคเระเอะดะ ไม่ผิดหวังแน่นอน ส่วนคนที่ไม่ได้อินกะครอบครัวอะไรขนาดนั้น ละก็ไม่เคยดูหนังของโคเระเอะดะ เราก็ยังแนะนำหนังเรื่องนี้นะ 

ลองดูๆ

แล้วมาคุยกัน :-) 

P.s. หนังเรื่องนี้ได้รางวัลเยอะพอดูเลยนะ เข้ามาดูได้ที่นี่

edit @ 18 Mar 2009 23:40:34 by oHMu Cze#46